 |
|
|
|
|
REPERTOAR 52. STERIJINOG POZORJA - IZVEŠTAJ SELEKTORA |
 |
Sterijino pozorje |
|
Novi Sad |
|
26. maj - 4. jun 2007. |
|
 |
|
..S E L E K C I J A...N
A C I O N A L N E...D
R A M E...I...P O Z O R I Š T A |
|
|
|
|
|
|
|
ČIKAGO - tekst Fred Eb i Bob Fosi, muzika Džon Kender; režija Kokan Mladenović; Pozorište na Terazijama (Beograd)
|
|
| . |
|
Kao što je svima poznato iz čuvene holivudske ekranizacije, mjuzikl Čikago prikazuje živopisan gangsterski ambijent Čikaga iz tridesetih godina 20. veka u kome se prati priča o ženama ubicama, kojima jedan korumpiran advokat, manipulišući pravdom i medijima, obezbeđuje oslobađajuću presudu. Pored te opšte osude moralnog raspada zatvorskog i sudskog poretka, medija i šou biznisa, reditelj Kokan Mladenović uspešno je plasirao i aluzije i na tipično srpski spoj estrade i kriminala. Glavna vrednost predstave Pozorišta na Terazijama, jedinog muzičkog teatra na Balkanu, nalazi se u vrlo visokom izvođačkom standardu i efektu pravog scenskog spektakla. |
|
|
|
NAHOD SIMEON - tekst Milena Marković; režija Tomi Janežič; Srpsko narodno pozorište / Sterijino pozorje (Novi Sad) |
|
| . |
|
Obrađujući poznati motiv iz srpske književne tradicije, Milena Marković piše dramu sa izraženim intimističkim karakterom, lirskim nabojem i filozofskim tretmanom ljudskih sudbina. Tragičnost istoimenog protagoniste drame Nahod Simeon ne iscrpljuje se samo u incestuoznoj vezi s majkom, proistekloj iz kobnog nesporazuma, već se taj njegov usud prenosi i na celokupni spoljašnji svet, u njegove odnose s drugim likovima. Reditelj Tomi Janežič naglašava intimistički nivo komada, ali ne zapostavlja ni njegov ludički potencijal; naprotiv, gradi raskošni scenski spaktakl koji, paradoksalno, sadrži u sebi nešto izrazito asketsko, ritualno, sakralno. |
|
|
|
CIRKUS ISTORIJA - prema tekstovima Viljema Šekspira i Jana Kota; koncept, koreografija i režija Sonja Vukićević; BITEF / Jugoslovensko dramsko pozorište (Beograd) |
|
| . |
|
Polazište za svoj autorski projekat, Sonja Vukićević pronalazi u esejima Jana Kota o Šekspiru, u konceptu Velikog Mehanizma Istorije – pesimističkog shvatanja istorije kao besmislenog lanca zločina. To šekspirovsko kretanje u večnom krugu zločina postaje, u autorkinoj vrlo originalnoj i uzbudljivoj viziji, groteskni cirkuski manjež, u kome svaka nova numera surovo i bespoštedno mrcvari ljudska tela i duše. U ovoj veoma zahtevnoj predstavi, koja od izvođača traži glumačku, plesačku, žonglersku i akrobatsku veštinu, nastupa grupa vrhunskih dramskih glumaca. |
|
|
|
SAM KRAJ SVETA - tekst Žan-Lik Lagars; režija Vlatko Ilić; Malo pozorište "Duško Radović“ (Beograd) |
|
| . |
|
Kao i svi veliki pisci tako i Žan-Lik Lagars razvija, u komadu Sam kraj sveta, autentičnu dramsku formu koja je u suštinskoj vezi sa temom i značenjem dela. Građansku dramu o mladom intelektualcu koji se vraća u rodni grad i koji, zbog razotkrivenih porodičnih sukoba, ne uspeva da kaže najbližima da će uskoro umreti, dramski je oblikovana putem dugačkih govornih iskaza koji, umesto da je omoguće, zapravo sprečavaju bilo kakvu komunikaciju. Mladi reditelj Vlatko Ilić razvija izuzetno radikalan i smeo koncept, koji proističe iz same forme drame, te podvlači i pojačava, a u duhu postdramskog pozorišta, raskorak između govora i komunikacije i to tako što pretvara likove u govorne mašine. |
|
|
|
EMA - tekst Geza Čat; dramatizacija i režija Peter Fekete; Drama na mađarskom jeziku Narodnog pozorišta-Narodnog kazališta-Nepsinhaz (Subotica) |
|
| . |
|
Polazeći od proze poznatog mađarskog pisca iz Subotice s početka 20. veka, Geze Čata, u kojoj se tematizuje sudbina dece u sudaru s izazovima sveta odraslih, Peter Fekete gradi veoma uzbudljivu, oniričnu, poetičnu i mračnu predstavu. Njena dramaturgija zasniva se na složenom pretapanju motiva iz proze Geze Čata i dramatične sudbine samog pisca (bio je morfinista i izvršio samoubistvo), dok je njen scenski jezik krajnje minimalistički i estetizovan, zasnovan na višenamenskom korišćenju prostora, metaforičnim i poetičnim scenskim slikama i emocionalno snažnoj igri odličnog glumačkog ansambla. |
|
|
|
PRED PENZIJOM - tekst Tomas Bernhard; režija Dino Mustafić; Jugoslovensko dramsko pozorište (Beograd) |
|
| . |
|
Omiljeni dramski model Tomasa Bernharda – bizarni odnosi u porodici iz više građanske klase – proširuje se, u drami Pred penzijom, još jednom temom karakterističnim za ovog autora: ta bolesna zajednica uspešno prikriva svoju nacističku prošlost, koje se nikad nije odrekla, i ostvaruje punu afirmaciju u demokratskom društvu. Reditelj Dino Mustafić pouzdano vodi troje vrlo dobrih glumaca i diskretno razvija, u okvirima realizma, efekat crnog rituala, dans makabra : presvlačenje i igra uloga način je da ta zajednica ostvari ili potvrdi svoje najmračnije porive i "ideale“, one koje u spoljnom svetu mora da skriva. |
|
|
|
JA ILI NEKO DRUGI - tekst Maja Pelević; režija Kokan Mladenović; Srpsko narodno pozorište (Novi Sad) |
|
| . |
|
Istiniti događaj o čoveku koji je oteo i desetak godina držao u zatočeništvu jednu mladu devojku, a koji je nedavno potresao svetsku javnost, poslužio je mladoj spisateljici Maji Pelević samo kao polazište za priču o traganju, u osnovi vrlo bizarnom, za autentičnim i iskrenim ljudskim odnosom u savremenom, potpuno dehumanizovanom svetu. Reditelj Kokan Mladenović prati intencije teksta i gradi predstavu u kojoj je celokupno društvo (građani, porodica, mediji) prikazano kao bezoblična i groteskna masa, a nasuprot jednoj nastranoj, ali iskrenoj priči dvoje ljudi. |
|
|
|
UJKIN SAN - tekst F. M. Dostojevski; dramatizacija i režija Egon Savin; Srpsko narodno pozorište (Novi Sad) |
|
| . |
|
U dočaravanju ruskog provincijskog ambijenta iz druge polovine 19. veka, reditelj Egon Savin uspešno gradi žanrovsku kombinaciju setne atmosfere i naglašeno komičkog tona. Glavna junakinja Dostojevskog je vrlo energična matrona Marija Aleksandrovna, koja se bori da ćerku, a uz nju i sebe, iščupa iz užasa ruske provincije i pruži joj srećniji život, kakav ni sama nije imala. Izdvajajući se iz odlično orkestriranog glumačkog ansambla, Gordana Đurđević-Dimić, tumači ovaj lik kao izrazito preduzimljivu, snalažljivu i, pre svega, monstruozno vitalnu ličnost. |
|
|
|
ODUMIRANJE - tekst Dušan Spasojević; režija Egon Savin; Atelje 212 (Beograd) |
|
| . |
|
Glavna osobenost debitantske drame Dušana Spasojevića je ta da se njena radnja dešava na selu: prate se isprepletene sudbine dve porodice koje imaju slične traume iz prošlosti, a i budućnost im je slično predodređena, jer su obe osuđene na odumiranje zbog fatalnog sukoba dece s roditeljima, kako živim tako i mrtvim. Ambicija komada nije samo uverljiv realistički prikaz mučnog seoskog života, već građenje arhetipskih situacija i likova, kao i razvijanje autentično tragičke priče. U režiji Egona Savina i igri vrlo dobrlog glumačkog ansambla, te arhetipske i tragičke konture dobile su i psihološku uverljivost. |
|
|
|
|
..S E L E K C I J A...K
R U G O V I
|
|
|
|
|
|
|
MADAGASKAR - tekst Marius Ivaškevičius; režija Rimas Tuminas; Malo državno pozorište Viljnus (Viljnus, Litvanija) |
|
| . |
|
Najčuvenije delo savremene litvanske dramaturgije, Madagaskar Mariusa Ivaškevičiusa, zasniva se na stvarnim ličnostima i događajima: konkretno, na apsurdnom utopističkom projektu da se, u periodu kratkotrajne nezavisnosti Litvanije početkom 20. veka, a zbog stalne ruske pretnje, osnuje "rezervna“ država za ovu malu naciju na ostrvu Madagaskar. Rimas Tuminas, pored Nekrošijusa i Koršunovasa, vodeći litvanski reditelj, postavlja ovu dramu putem groteskne glumačke igre i minimalističkog, višenamenskog i metaforičnog prostora, stvarajući tako komično-onirični svet u kome se mešaju nežna osećanja prema suludim utopistima i podsmeh njihovim projektima nastalim iz nacionalnih frustracija. |
|
|
|
FRAGILE! - tekst Tena Štivičić; režija Matjaž Pograjc; Slovensko mladinsko gledališče (Ljubljana, Slovenija) |
|
| . |
|
Novi komad Tene Štivičić prati "male priče“ grupe emigranata iz nekih bivših zemalja i svetova (Jugoslavija, SSSR, istočni blok), koji žive na zapadu. Reditelj Matjaž Pograjc koristi danas veoma popularnu tehnologiju video-prenosa u pozorištu (Kastorf, Gebels, Poleš), ali to radi na promišljen i opravdan način: grupa odličnih glumaca igra na praznoj pozornici, a video tehnikom se iza njih emituju makete različitih prostora – ljudske drame su svugde iste, geografsko, nacionalno i društveno okruženje su samo promenljive kulise. Predstava je proglašena najboljom u Sloveniji u prošloj sezoni. |
|
| . |
|
Dramaturšku osnovu ovog veoma zanimljivog projekta, nastalog u duhu Martalerovog muzičkog pozorišta, čine flamanske nacionalne pesme, u rasponu od porodičnih, preko religioznih do naglašeno patriotskih. Reditelj Rud Gjelens i njegovi glumci osmišljavaju različite dramske situacije za svaku od tih pesama, a najopštiji dramaturški okvir bila bi porodična proslava Božića. Ideološki odnos prema ovoj građi je izbalansiran i kreće se u rasponu od sentimentalnog sećanja na porodične skupove do žestokog ismevanja i osude nacionalističkih frustracija malih naroda – konkretno, flamanskog. |
|
|
|
..P R E D S T A V A...U...Č A S T...N A G R A Đ E N I H |
|
|
|
|
|
|
JEDAN POREMEĆEN DAN - prema prozi Bore Stankovića "Božji ljudi"; adaptacija i režija Filip Gajić; Pozorište "Bora Stanković" (Vranje) |
|
| . |
|
Na osnovu proze Bore Stankovića "Božji ljudi", Filip Gajić gradi predstavu specifične fragmentarne dramaturgije i upečatljive atmosfere, pri čemu, kroz metaforičko-oniričke slike o sudbinama marginalizovanih pojedinaca, demistifikuje burnu istorijsku epohu jednog naroda. |
|
| . |
|
..U Novom Sadu,
20. mart 2007...............
Ivan Medenica, umetnički direktor |
|
|
.O
r g a n i z a t o r...z
a d r ž a v a...p
r a v o...i
z m e n e...p
r o g r a m a.
|
Copyright
: Sterijino pozorje 1998-2007.
|
|
|
|
|
|
